Explorers

Winterhike

19 maart 2013

Een traditie moet een traditie blijven. Dus gingen de explorers ook dit jaar weer ook winterhike. Een route van op papier zo ongeveer 40 kilometer. Voor het eerst was de winterhike van zaterdag op zondag, de pret was er niet minder om. Zes explorers gingen op pad: Sybren, Mike, Wouter, Jilles, Thomas en Chris mochten dan gaan lopen. 

Het begon allemaal op zaterdag ochtend toen de tassen op VS werden ingepakt met de benodigde spullen die mee moesten tijdens het lopen. De rest bleef in de auto bij de leiding. Iets voor elven begon we dan met lopen. Kinderboerderij 't Appeltje was het startpunt en camping Hazeduinen het einde van de dag. Dag 1 was veel door het bos. Lopen met een GPS vraagt niet om bospaadjes te volgen maar om ook offroad te lopen, dus dat werd er dan ook grondig gedaan. De route was om aan te zien. Meren, velden vol met heide en wat je nog meer verwacht van bos. Uiteindelijk moesten we dan toch het bos achter ons laten en via de weg lopen. Jammer genoeg kwamen bij de camping er achter dat we ook via het bos haddne kunne lopen maar dat niet wisten, zonde voor de voeten.

Nadat de tenten waren opgezet werd er gekookt. Sybren was de baas over het eten en maakte zo pasta. Elk jaat gaat er wel wat mis tijdens de hike zo ok dit jaar, zo was er maar 200gram vlees voor 8 man een beetje weinig dus gelukkig was er dan nog het heilige bacon dat ons dan toch nog een beetje redde. Niet alleen het vlees was vergeten ook een lamp voor in de avond uren was er niet. Mobieltjes werden volop gebruikt als lamp om s'avonds versgebakken stroopwafels te maken. Nadat dit toch wel aardig was gelukt werd er opgeruimd en gingne we naar bed. De Volgende ochtend zouden we immers wakker worden onder de regen.

De regen en omweer blijf gelukkig uit in de ochtend en zelfs heel de dag bleef het droog. Na de eieren met spek en kaas en toen alles was opgeruimd konden de explo's aan dag 2 beginnen. Een dag die ongeveer evenlang was als de dag evoor. Het begin verliep ene beetje slecht. In Putte een grensplaatsje tussen de Nederlandse en de Begische grens werd er dan toch fout gelopen. Doordat niemend wist hoe de weg liep werd er zo ongeveer driekwartier omgelopen. Er werd sud achter op schema gelopen en dat vond de leiding ook niet zo leuk. Er was een luchpost afgesproken met de leiding. Een plekje wat door ons niet werd gehaald. Het duurde allemaal een beetje lang en was voor ons gevoel ook een beetje om. Zo dacht de leidign er niet over maar wij konden geen weg vindne naar dat punt wat ons op zijn minst 2 kilometer loop werk had gekost. Dus nadat Wouter met de leiding had gebeld werd er besloten dat wjnverder liepen naar punt 4. punt 4 lag in Brasschaat maar was op paier niet het eindpunt, dat lag in Botermelk. Brasschaat was wel het eindpunt van vandaag en de winterhike. Vandaag was dan een dag die niet leek op de dag ervoor. Verharde wegen moesten ons vandaag ongelden het was een dag vol met asfalt. Jammer genoeg liepen we niet snel genoeg om nog het eindpunt te halen. Na het lopen langs de meest dure en moosite huizen die we ooit op een rijtje hadden gezien was het dan toch echt over. zo'n 35 kilometer later waren we op onze eindpunt in Brasschaat en op de terugweg terug naar Dordt. Nadat de tenten waren uitgehangen en de afwas was gedaan konden we dan naar huis en weer lekker niks doen en proberen de pijn te verzachtne die er was opgelopen tijdens het lopen.

Facebook