Explorers

Le Tour de Van Speijk

27 november 2012

Het eerste weekendje van de explorers van dit jaar was gelijk een forse. De explorer groep bestaande uit Jilles, Richard, Mike, Sybren en Chris legde in twee dagen tijd maarliefst 140,96 kilometer af. Dit alles in een tijd van 7:13:30 en gemidelde snelheid van 19,7 en een heel, heel hoog maximale snelheid namelijk 49,6 km p/u. 

Het begon allemaal heel vroeg in de ochtend op zaterdag. Om en naarbij acht uur waren alle deelnemende fietsers geariveerd op het Kruitvat. Nadat er eerst wat koffie werd gedronken konden de explo's de laatste dingentjes pakken en konden opweg richting de boulevard van Vlissingen. Met goede moed en een hoop zin stapte ze alle in de auto. Eenmaal aangekomen in Vlissingen werd de aanhanger uitgeladen en konden de explorers dan daadwerkelijk opweg. Er werd in een aardig tempo'tje gefiets. Heerlijk door bos en langs de zee, jammer genoeg was er weinig te zien want er was een hoop mist. 

Bij een oorlogsmonument werd er een lunchbreak gehouden. Jilles kreeg uitgelegd hoe een benzinebrander werkte en mog ook gelijk dat in werking stellen, met succes. Na de lunch werd er weer vrolijk verder gefiets op de dijk en door bossen met onverharde paatjes. Nadat er even aan een stel Duitste toeristen de weg gevraagd moest worden door Richard konden we onze weg weer vervolgen. Na dat we een tweede stop hadden gemaakt en de leiding langs was gekomen veranderde het weer. Het begon te waaien en te regenen. Dit kwam niet echt gelegen. De laatste 10 kilomter van de dag waren dan ook extreem zwaar. Eerst moest er over een weggetje gereden worden wat helemaal geen weg was. Het waren gewoon twee stoeptegels naats elkaar aan de zeekant. Op passen dus om niet te vallen. In de tussen tijd kwam er nog een onverhard weggetje langs. Na dat stoeptegelweggetje kwamen we langs een heleboel suikerbieten. En ja het is waar we namen er een mee. Gewoon als souvenier. Een paar kilometer verder door de kou en nattigheid kwamen we aan bij de beproeving van dit weekeinde de vrees voor iedereen de Zeelandbrug. De mist was nog niet helemaal opgetrokken en het regende ook nog, tevens werd het ook al donker en begon het nog harder te gaan waaien. De ongeveer vijf kilometer lange brug kostte een hoop energie om er over heen te geraken, maar we wisten dat aan de andere kant het nog drie kilomter zou zijn naar een warme overnachtingsplaats. Nog even zoeken door het zoveel op Dordrecht lijkende Zierikzee en we hadden onze overnachtingsplaats gevonden.

Nadat alle natte kletren waren uitgedaan en op de verwarmer waren gelgd was het tijd om te gaan denken aan het avondmaal. Een driegangenmenu zou het gaan worden. Tomatensoep als voorafje, pasta zou de hoofdschotel zijn en het dessert bestond uit vla. Nadat dat allemaal was weggesmikkeld moest er eerst even de afwas worden gedaan en werd er gewerkt aan een suikerbietenstroop. Toen dat alles klaar was werd het tijd voor vermaak. Sjoelen en toepen zouden de rest van de avond vullen. Twee potjes sjoelen werden er gespeeld gewonnen door Sybren en Leroy. Toepen werd gewonnen door Mike. Het was toen al twaalf uur en dus tijd om  naar bed te gaan want morgen stond een zware dag op het programma.

Tijdens het slapen werden de explo's steeds wakker door de hoeveelheid wind dat tegen het gebouw aan knalde en iedereen dacht dat het zondag een verschrikkelijk zware dag zou gaan worden, maar het tegendeel bewees zich de volgende ochtend.

Om half acht ging de wekker en was het tijd om op te staan en te gaan opruimen en ontbijten. Stefan was die ochtend de keukenprinses. Van Speijkeiren vlogen over de toonbank en ook de tosti's werden door hem in elkaar geflanst. Toen het clubgebouw van de scoutingvereniging schoon was konden we weer weg en met wind mee. De wind was zo sterk dat er amper getrapt hoefde te worden om maar aan de 25km p/u te zitten. De orginele lunchpost was zo bereikt dus werd er maar besloten om verder te rijden. Met snelheden van 46 per uur ging het af en toe heel snel. De maximale snelheid werd bereikt bij het naar beneden reijden van de Haringvlietbrug werd maarliefst 49,6 km p/u gehaald. 46 per uur werd er gehaald op normale vlakke stukken die dus niet naar beneden liepen. Pas op het moment dat we de Hoekse Waard opdraaide kregen we de wind van de zijkant en stonden de fietsen schuin op het wegdek terwijl men nog gewoon aan het fietsen was. Hoekse Waard doorgefietst kwammen we dan uiteindelijk uit in Dordt. Er moets natuurlijk eerst wat naar binnen worden gewerkt bij de mac waarna we aankonden komen bij Van Speijk.

na 140,96 kilometer en geen enkele lekkeband, kwamen dan de vijf explorers aan bij het Kruidvat en werd er even rustig niksgedaan en gewoon in het zonnetje zitten. Toen iedereen weer op adem was werd er gelunched en opgeruimd. Hierna nog even nagepraat over het weekendje en toen kon iedereen weer fietsend naar huis om daar even lekker te gaan slapen.

De foto's vind u hier

Facebook