Explorers

Het Weekend van Westerbork

12 april 2009

Ik en Jeroen stonden om kwart over 7 bij de deur van Van Speijk. Er was alleen nog niemand.
Wij gingen dus een beetje rond Van Speijk lopen. Toen kwamen de mensen die boodschappen,
alles in dozen ingepakt en ingeladen en hop naar De Schulte groep in Diever.

We hadden twee auto’s, de oude (maar wel een auto met een echte old-school radio) volkswagen passat,
en de nieuwe japanse bak (Nissan X-Trail). We reden daar in het dorp Diever en konden het eerst niet zo vinden,
later stonden we voor een hek van een zwembad ofzo, en belde Lex ff een van de eigenaren van Scoutinggroep Diever.
Toen die vent het clubgebouw open deed, en toen we naar binnen liepen roken we de lucht van scouting.
Het was een klein maar mooi gebouwtje, we pakte de dingen uit die we vrijdag avond, en zaterdag overdag nodig hadden.
En Lex en Berend gingen de andere auto in Beilen neerzetten waar we de volgende nacht zouden overnachten.
En wij, wij gingen hout zoeken om op te stoken, maar alles was nat.
Dus braken we het hout hok open (deed wel pijn) en pakte wat hout.
Toen Berend & Lex weer terug waren gingen we ff kaart spelen, chips eten, cola&sinas drinken, en daarna naar bedje toe!

Na een heerlijke (amper) 6 uur te hebben geslapen hebben we ontbeten,
daarna even alle tenten en zooi over alle rugzakken verdelen,
en alles wat we (3) dubbel hadden in de auto van Lex gelegd.
Toen gingen ff een paar mensen kleien en daarna hebben we het hele clubgebouw weer netjes gemaakt.
Op de parkeerplaats wisten we nog niet hoe we moesten lopen.
In het dorp kreeg ik de kaart… En we liepen al vrij snel verkeerd,
ik dacht dat een doodlopende weg de goede weg was, maar dat was het dus duidelijk niet.
Maar we liepen even door een maïs velt, en we zaten weer op het goede spoor,
we zagen namelijk de goede snelweg, met daarnaast een sloot waar we overheen moesten!
We waren dus eigenlijk amper verkeerd gelopen.
Op het punt dat we een mooi gebied in gingen kreeg iemand anders de kaart,
we aten ff een (namaak) bounty, (namaak) kitkat enz.
Alle snoeppapiertjes natuurlijk netjes opgeruimd…
Na een tijd te hebben gelopen kwamen we bij een meertje, met een uitkijkpunt waar we stil moesten zijn en van de natuur moesten genieten.
Lex probeerde me batterij van me mobiel leeg te krijgen, dit lukte alleen niet.
Een heel stuk verder stond er een bord met “Vriendelijk verzoek om uw mobiele telefoon uit te zetten”.
Dit deden wij natuurlijk helemaal uit ons zelf, zonder dat de leiding zei dat we het moesten doen.
Een paar meter verder wisten we waarom dat het moest. “U betreed een gebied waar onderzoek word gedaan met radio signalen”

Een paar kilometer verder zagen we een enorme schotel staan.
Hier waren bankjes waar we hebben geluncht.
Hier raakte ik een hoop van me bagage kwijt omdat ik veel vleeswaren enzovoort in me rugzak had.
Toen we het bos uitgingen liepen we over een brug die over een weg heen ging,
en direct na de brug gingen we naar rechts van een kleine steile helling.
We liepen nu op beton platen en we liepen de weg helemaal uit totdat we rechts een vlag van Scouting Nederland zagen.
We hadden ons doel bereikt.

We pakte de borrelnootjes uit onze rugzakken en gingen op een dijkje zitten,
wachten op de eigenaar van het terrein.
De eigenaar beweerde dat we niet alleen het terrein, maar ook het clubhuis hadden afgehuurd,
en dat het toch niks extra koste dat we het clubhuis gebruikte, toen dachten een paar Rowans, YES, we slapen binnen: NOT!
Ik vond het echt triest als je binnen gaat slapen als je Rowan bent, dan heb je voor niks die 23 km een tent in je rugzak gedragen.
Dus we sliepen gewoon in de Tenten, Lex en Berend gingen de auto van Lex halen.
En Stefan ging hun tent opzetten, wij hielpen hem, we misten alleen allebei een tentstok.
Stefan Berend en Lex sliepen in een drie persoonstent. Ik en Pascal sliepen in een drie persoonstent,
Jeroen en Peter in een tweepersoons en Bob en Jochem in een tweepersoons.
Peter&Pascal waren op het idee gekomen om van die zittingen (die je op de buitenstoelen legt) te pakken en daar op te gaan liggen.
Ik en Pascal hadden dus 3 van die dingen gepakt. En in onze tent gelegd. Het was nu donker geworden en hadden een vuurtje gemaakt,
maar me stikten van de honger en we gingen het eten voorbereiden.
Wat stond er op het menu, een heel makkelijk recept van maggie, pasta met kaas of tomaat smaak!
Het was nog makkelijker dan een eitje koken, en zelfs wij konden het tot een geslaagd avond eten maken!
En toen moest er afgewassen worden. Maar het ging regenen en alles werd dus weer nat,
nadat we alle meuk naar binnen hadden gebracht was het bedtijd! Lekker op kussens liggen.
Pascal paste amper in die tent, en de leiding ging nog ff kutten met nummers van meisjes uit Pascal zijn mobiel.
En toen viel ik in slaap.


De volgende morgen waren de leiding al lekkere eitjes aan het bakken en wij hadden de tafel gedekt.
Na een heerlijk ontbijt gingen we weer alles inpakken en na een super nutteloos filmpje gingen we richting Westerbork.
In Westerbork aangekomen aten we onze boterhammen die we ’s ochtends hadden gemaakt.
Toen liepen we naar het kamp toe, we zagen veel emotionele mensen terug komen.
Het was echt een takke eind lopen.
We liepen eerst langs allerlei stenen waarop stond hoeveel mensen er waren vermoord in alle endlosung(=vernietigings) kampen.
En toen zagen we het.
Een supergroot hek en links voor de ingang nog een huis dat er helemaal stond (na wat research kwam ik erachter dat hier de beheerder van het kamp woonde).
Toen we door het hek een liepen zagen we niks,
alleen maar een stukje opgehoogde grond zonder dat er wat stond.
Bij een huisje zag je de platte grond van hoe Westerbork eruit zag.
Er was ook een groot monument van de kaart van Nederland gebouwd van allemaal klinkertjes (tegeltjes).
Elk tegeltje stond voor een overledene Jood of andere mensen die waren overleden door de Rassenleer (Het beoordelen van mensen op hun uiterlijk.
Het Germaans-ariërs ras was de beste en de Joden waren de Untermenschen (Joden waren niks waard.)).
Aan het eind zag je het omgebogen stuk spoorrails(monument),
die ervoor stond dat er nooit meer een trein binnen of uit Westerbork kon gaan.
Naast deze spoorrails stond een groot gebouw, dat vroeger de aardappelkelder was.
Er waren ook veel uitkijkposten. Toen we het kamp uitliepen zag je een kelder van de Geheime Dienst Duitsland.
Na de tweede wereldoorlog hebben er nog Molukse mensen in Westerbork gezeten omdat de Molukken onafhankelijk werd van Nederland waren ze bang dat de Indiërs hun zouden overvallen en zouden onderdrukken en vluchten mee naar Nederland.
Naast het (oude) doorvoerkamp Westerbork lag een enorm terrein dat zich bezig hield met de andere planeten enz. dit vond ik echt bull-shit.
Je zet niet naast een doorvoerkamp van de tweede wereldoorlog 12 enorme schotels neer.
Na de grap over Uranus op zijn Engels (Your Anus). Zijn we bij het museum van Kamp Westerbork geweest,
dit was echt super ‘mooi’ er was een duidelijke uitleg en er waren veer voorbeelden,
verder waren er schone w.c.’s die ik lekker onder heb gekakt.
Na dat we dit museum verlieten gingen we naar Van Speijk.
We hebben daar nog wat opgeruimd en uitgehangen, en ben lekker vroeg naar bed gegaan.
In het museum van Westerbork kregen we nog een boekje waar wel een paar mooie gedichten in stonden:

Kom vanavond met verhalen                         Ze had een onvoldoende
Over hoe de oorlog is verdwenen                  Voor aardrijkskunde die laatste dag
En herhaal ze honderd malen                        Maar wist wel een week later
Alle malen zal ik wenen                                Precies waar Sobibor lag
(Wenen betekent huilen)                            (Sobibor was een vernietigingskamp.)

Facebook